مراسم سوگواری های قومی                         بازگشت

**************************************************

مراسم تشییع و تدفین میت در این شهر تفاوت چندانی با مراسم دیگر نقاط ایران ندارد و یا این تفاوت بسیار جزیی است.
مردم سنقر شرکت در کلیه مراسم سوگواری برای میت را نوعی وظیفه می دانند و در این موارد با کمال صداقت و صمیمیت با صاحبان عزا ابراز همدردی میکنند به طوری که تا سالها قبل برای اثبات این همدردی تا مدتی لباس سیاه می پوشیدند و از روشن کردن رادیو و تلوزیون- رفتن به گردش یا مسافرت -شرکت در مجالس جشن و عروسی- برپایی هر نوع مجلس شادی- دید و بازدید عید و ... خودداری می نمودند و مدتها عصر و شب جمعه با حضور در منزل صاحبان عزا تسلای خاطر آنها را فراهم می نمودند.


اخیرا این مراسم از بین رفته و به صورت ذیل خلاصه شده است:
در هنگام تدفین میت دو یا سه نفر از آشنایان صاحبان عزا اسامی شرکت کنندگان را یادداشت مینمایند تا از همه آنها در (شام شب اول) که به
(شو شام ) معروف است دعوت به عمل آید.


پپس از خاکسپاری متوفی شرکت کنندگان به همراه صاحبان عزا به مسجد محله ای که میت در آن محله سکونت داشته مراجعه و مجلس فاتحه ای برگزار می گردد و در پایان همگی صاحبان عزا را تا درب منزل همراهی مینمایند.
پس از ختم این مراسم نسبت به تدارک شام و دعوت گیری از شرکت کنندگان در مراسم اقدام مینمایند.


بامداد روز دوم قبل از طلوع آفتاب صاحبان عزا و همراهان جهت قرائت فاتحه بر سر مزار میروند و مجددا در بازگشت توسط همراهان تا درب منزل همراهی میشوند.


شب سوم نیز اقوام و آشنایان و همسایه ها به صرف شام دعوت می شوند و گاهی هزینه خیرات میت را به امور خیریه مثل مسجد یا مدرسه سازی یا به افراد نیا زمند اختصاص می دهند.


مراسم فاتحه تا اولین پنجشنبه بعد از وفات در منزل متوفی برگزار میشود. اولین پنجشنبه بعد از درگذشت میت نیز تعدادی به صرف ناهار دعوت میشوند و پس از صرف غذا همگی در مجلس ترحیم که در مسجد محل برگزار میشود شرکت میکنند و پس از ختم مجلس ترحیم مجددا برای قرایت فاتحه به درب منزل مراجعه مینمایند و یا به سر مزار میروند.


مجلس فاتحه زنانه که
( پرس) یا( پرسه) گفته میشوداغلب بیش از یک هفته در منزل متوفی برگزار است سپس مجلس ختم میگردد و در چهلمین روز مجلس دیگری منعقد و در آن ضمن تشکر و قدردانی از کسانی که سیاه پوشیده اند درخواست میشود که لباس سیاه را از تن خود بییرون بیاورند.
گاها بعد از چهلمین روز عزاداری صاحبان عزا ضمن تهیه لباس مناسب شخص به منزل اقوام درجه اول می روند تا به اصطلاح او را از عزا یا لباس سیاه در بیاورند و این مراسم را
( یاسده چخارماغ) میگویند.


در اولین عید پس از عزاداری نیز مجلس ترحیمی به نام ( عید اول ) یا
(اول بیرام ) در مسجد برگزار مینمایند. در سالگرد وفات نیز مجددا پس از ختم مجلس ترحیم به اتفاق اقوام و آشنایان به سر مزار متوفی می روند.


بخشیدن لباس ها و بعضی از وسایل میت به افراد نیازمند- گرد آمدن بستگان درجه اول میت در هر شب جمعه در منزل او تا چهلم -پرداخت بدهی ها و دیون متوفی و طلبیدن حلالیت از صاحبان دیون - دعوت از صاحبان عزا پس از چهلم و پذیرایی و دلجویی کردن از آنها- پختن نوعی نان گرده با نام
(بیژی ) و پخش آن در مراسم از جمله آیین هایی هستند که در سنقر رواج دارد.

بازگشت